مقاله ذیل، خبر از فرایندی تحت عنوان (crowdfunding) «جمع آوری اینترنتی پول بطور همگانی»* در چین می دهد. در ابتدا، این کنشهای جمعی تنها معطوف و برای برگزاری بودجه لازم برای برنامه های موسیقی و کنسرت انجام شده است. اما اخیرا صورت های جدیدی همچون جمع آوری بودجه لازم برای تهیه فیلمی آوانگارد در مورد همجنس گرایان ساکن پکن تا بازگشایی یک مکتب تبتی به خود گرفته است.

نویسنده با استفاده از واژه ای چون «نِتوند» (netizen) بجای شهروند، به تثبیت فرایندهای دموکراتیک در چین در فضای مجازی اشاره می کند و به گسترش این گونه کنش ها در حوزه عمومی چین و اثر بر مناسبات سیاسی کشور تاکید می کند.

به نظر من، آنچه تحت عنوان واقعیت عینی زندگی می شناسیم، در حال کوچک شدن و کمرنگ شدن روزافزون به نفع آن بخشی است که باید فراواقعیت (hyperreality) نامید. مدل تجربه ی امرسیاسی و عمومی در چنین فضایی پیشتر تجربه نشده، پس نمی توان مثل علوم سیاسی اجتماعی کلاسیک از مدل های تثبیت شده بهره برد.

در نتیجه، بایست امکانات این مدیوم که زندگی اجتماعی انسان ها را در بر می گیرد بهتر شناخت. ابرواقعیت هم می تواند رسانه ی ملال آورِ اجتماعی افسرده و خسته از مناسبات موثر افراد گردد، و هم می تواند شبیه مدل چین تبدیل به رسانه ای سرزنده شود که «امید» از آینده ی “همبسته”تر جمعی می دهد.

* می توان حتی واژه ای چون «گلریزان اینترنتی» را برابرش نهاد.

لینک به مقاله: Carpe Coin

 

Advertisements