ثری از روجا رضاییبی صورت ترین سلام

رفتن بی حافظ قرار دادن ِ

خداست

و فاصله های 6 ثانیه یکبار

به مسیر رفته

نگاه رساندن،

شلنگ ِ نگاهت

تمام ِ مسیر آمده را

ناگهان و یک باره

سیراب می کند

و تو

تداوم می دهی

به صورت زدن از سلام ها؛

و تو

تبدیل به من می شود

و من

هی

هی

قلبم از دست ِ مرگ می گیرد.

 

11/2/89

 

نقاشی ِ متن از مجموعه روزهای خاکستری از روجا رضایی

Advertisements